UNIKAJ kontuzji,
osiągając swoją szczytową formę

Jeżeli biegasz i się nie rozciągasz albo — co gorsza — rozciągasz się statycznie, gdy mięśnie są spięte, to z dużym prawdopodobieństwem zaraz będziesz miał kontuzję.

Przypomnij sobie — ile razy byłeś w szczycie formy, miałeś wystartować i nagle coś nie wytrzymało? Ile razy zaczynałeś przygodę z bieganiem, by dzień po treningu nie móc wstać z łóżka z bólu?

Zapalenie ścięgna Achillesa, kolano biegacza, shin splints, ITBS, naderwanie mięśni — możesz tego wszystkiego uniknąć, a jeżeli już się borykasz, zapobiec takim kontuzjom w przyszłości.

Nawet 90% biegaczy co roku traci czas treningowy z powodu kontuzji. Z reguły kończy się to pogłębieniem problemu i wyłączeniem na długie tygodnie.

Przerwa 7–10 dni już jest zauważalna. Przerwa powyżej 10 dni to lawinowy spadek formy: przy 4% spadku wydolności, zamiast łamania trójki w maratonie otrzesz się o czas dobre 8 minut gorszy.

Po 3 miesiącach de facto zaczynasz od nowa — i nie są to przypadki rzadkie.

Najłatwiejsza i najpopularniejsza technika to KOSZMAR DLA BIEGACZY. Bezpośrednio po rozciąganiu statycznym mięśnie stają się mniej pobudliwe i słabsze — efekt utrzymuje się do 30 minut.

Najgorsze, co możesz zrobić, to rozciągać się statycznie w trakcie rozgrzewki. Prowadzi to do mikrouszkodzeń, a nawet naderwań mięśnia.

Mimo że istnieje wiele technik rozciągania, tylko niektóre są zalecane w danym sporcie. Dla biegaczy najlepiej sprawdza się Poizometryczna Relaksacja.